Serge & Kirsten van Elsacker

Schier onklopbaar op de halve fond!

Van Elsacker-Jepsen, Schilde

(door Falco Ebben, publicatie 2005)

In 1986 werd in de Union Antwerpen, door veel reporters ook wel de ''Hogeschool van de Duivensport" genoemd, een toen nog onbekende naam tot "Koning" gekroond. Serge van Elsacker (thans 46 jaar) werd de jongste duivensporter die deze prestigieuze titel in de Union, welke bekend staat als het sterkste spelverband ter wereld, ooit kende.
Van Elsacker, die in de sport wordt bijgestaan door echtgenote Kristen Jepsen, had zich enkele jaren voordien toegelegd op de halve fond en dat had hem allesbehalve windeieren gelegd. In eerste instantie dachten de grote namen nog dat Serge wellicht een eendagsvlieg zou zijn en ze maakten allerminst zorgen... Maar het lachen zou hen snel vergaan... Veel van de gevestigde namen verdwenen in de vergetelheid maar de kampioen uit Schilde blééf, en daarbij werden zijn prestaties alsmaar beter!
De laatste drie seizoenen won hij liefst 126 eerste prijzen en won hij tien provinciale vluchten, waarvan vier in 2004. Tijd voor een (hernieuwde) kennismaking met dit fenomeen.

GOUDEN AANKOOP
De opmars van onze hoofdpersoon begon begin jaren '80, na een gouden aankoop van een laat jong bij René Michielsen. Hij ging naar huis met "De Wezel" (B81-6603197), een Meulemansduif die zich ontpopte tot een superkweker. Bijna al zijn zonen waren eerste prijswinnaars maar één ervan was als kweker nog beter dan zijn broers en bloedeigen vader. Gekoppeld aan "Blauwke Stoces" (B78-6226371) gaf "De Wezel" in 1984 "Den 23" (B84-6336723), de absolute Nr. 1 stamvader van de Van Elsacker-kolonie. Onder zijn directe kinderen bevinden zich onder meer zes Asduiven in de Union Antwerpen, twee Olympiadeduiven en de 1e Nationale Asduif BDS in 1988. Vooral met "Het Bourgeske"(B84-6336708), eveneens een Meulemansduif, gaf "Den 23" uitmuntende nakweek.
Maar niet alleen "Den 23" was goud uit "De Wezel", ook "De Derby" was een schot in de roos. Hij won zelf onder meer 2e Provinciaal Orleans, 13e Nationaal Bourges 13.154 duiven, 26e Nationaal Bourges 10.163 duiven enzovoorts. Hij werd vader van "Montauban" die bewees dat het soort van Serge ook de grote fond aankan. Hij werd 1e Asduif grote fond in de Union Antwerpen!
Met de inbreng van duiven van Willy van Berendonck en plaatsgenoot William Geerts bleven de Meulemansduiven, naast de Stocesduiven van Maurits Bonte, een belangrijke rol spelen in de uitbouw van de kolonie.
Succesvol kruisingsmateriaal vond Van Elsacker vooral bij wijlen Jos Leuris uit het Nederlandse Ulicoten. Deze man had voornamelijk Klakduiven en maakte daarmee in Midden-Brabant geen vrienden. Zijn prestaties dreven de concurrentie tot wanhoop. Serge zou met zijn soort hetzelfde gaan doen in de Union Antwerpen...
Bij zijn noorderburen vond de kampioen uit Schilde nog meer succesvolle kruisingsproducten van Janssen-origine. Toen zijn vriend Rick Mardis uit Amerika een aantal duiven had gekocht bij kweekcentrum Simons uit Ransdaal kreeg hij van Jo Simons twee doffers van negen jaar gratis. Deze oudjes waren nog kleinkinderen van de beroemde "019" en Mardis gaf de duiven aan Serge omdat hij vreesde dat ze niet meer zouden bevruchten na een reis naar Amerika met daarbij ook nog een lange quarantaineperiode. Van Elsacker kweekte direct zijn "Lucky Lady" uit een van de twee Janssendoffers. Deze duivin eindigde bij de beste tien Asduiven van België en won drie eerste prijzen!
In 1993 werd "Castor" geboren. Zijn vader won de 1e Provinciaal Brive (713 km) en was gekoppeld aan een dochter van "Den 23". Castor werd 1e Asduif halve fond in de Union Antwerpen en werd een van de betere kwekers. Wellicht zijn beste zoon was "De Extra", winnaar van 7 eerste prijzen waaronder 1e Provinciaal en Interprovinciaal Vierzon. Maar ook "De Extra" bewees, evenals zijn familie, zijn waarde niet alleen in de lucht maar ook op het kweekhok. Zo werd hij onder andere vader van "Indiana Jones" (B99-6252266), 1e Asduif Union Antwerpen, 3e Nationale Asduif "De Reisduif" en 8e Nationale Asduif KBDB!
In 1995 bezocht Van Elsacker de totale verkoop van Alfons Nijs uit Arendonk. Hij ging naar huis met twee topduiven, te weten "De Jonge Witstaartstier" en "Geschifte Hofkens". Beide doffers werden gepaard aan dochters van de Olympiadeduif (dus wederom nazaten van "Den 23") en ze werden vader en grootvader van onder meer 1e Asduif Zuid Antwerps Verbond 1997, 2e Asduif Union Antwerpen Jaarlingen 1998, 3e Asduif Hoogstraten 2000, 1e Asduif Hoogstraten 2001, 4e Asduif Zuid Antwerps Verbond 1997, 1e Nationaal Bourges Zone, 2e Nationaal Bourges 11.689 duiven, 5e Asduif Union West 2003 en 1e Asduif Union West 2004.
Een andere topper is "De Geschifte" (NL97-6515179), hij won verschillende eerste prijzen en op een overvlucht van bijna 100 kilometer won hij de 3e Nationaal van een zware Bourges tegen 15.300 duiven! Ook als kweker is hij een klasse apart. Zeker vijftien eerste prijzen werden reeds door kinderen en kleinkinderen van hem gewonnen, ook de 4e Nationaal Bourges tegen 14.207 duiven van 2004 is een nazaat van hem.
"De Hermelijn" (NL98-6156071), opnieuw een kleinzoon van de legendarische B84-6336723, is een topper. Hij werd in 2001 8e Nationale Asduif Halve Fond KBDB en vader van onder meer de 1e Asduif Halve Fond Zuid Antwerps Verbond en 4e Asduif Halve Fond 2001 HaFo Hoogstraten.
Van Heinz Brune & zoon uit Duitsland bekwam hij wat Louis Deleus-duiven. Deze verstonden hun vak (kopvliegen!) bijzonder goed en daarom toog Serge zelf naar Boortmeerbeek om bij Deleus 20 rechtstreekse te kopen. Nazaten wonnen inmiddels 1e Provinciaal Chateauroux 2002 en 1e Provinciaal Chateauroux 2003 (7 minuten vooruit!).
Nu is het niet zo dat alle duiven die op het pad van de kampioen uit Schilde kwamen een schot in de roos bleken, integendeel. Hij kocht hele rondes uit de beste kwekers van de grootste namen maar ze brachten hem geen succes. Wat volgens Serge niet wil zeggen dat de duiven niet goed waren. Ze moeten ook bij de liefhebber en zijn systeem passen... Soms luk je met duiven waarvan je het niet verwacht, en andersom stellen sommige duiven van de grootste superkampioenen enorm teleur...

INTERVIEW
Van iemand als Serge moet je iets op kunnen steken. We legden hem enkele vragen voor.

Hoe worden jouw duiven gespeeld?
"Ik heb 26 jaar lang het klassieke weduwschap met enkel doffers gespeeld. Tot ik een kleine tien jaar geleden aan tafel zat met de Nederlandse tandarts Willem de Bruijn uit Reeuwijk. Hij heeft me overgehaald om net als hij het totale weduwschap te gaan beoefenen. Van deze keuze heb ik nog geen moment spijt gehad, je hebt dubbel rendement met evenveel duiven en bovendien houd je het duivinnenbestand op peil, een niet te verwaarlozen factor in een succesvolle duivenport. Mijn duivinnen wonen aan de achterkant van het hok in rennen die ik eventueel geheel kan afschermen met plexiglas. Ze worden binnengehaald aan de voorkant van het hok en worden dan via een gang naar hun verblijf gedreven."

Wanneer worden de vliegduiven gekoppeld, gescheiden en wanneer gaan ze op weduwschap?
"Rond 10 december wordt gekoppeld, zowel de kweek- als de vliegduiven. De vliegduivinnen verhuizen als de jongen gespeend kunnen worden naar de volière. Omstreeks 20 maart worden de duiven herkoppeld en na acht dagen broeden gaan ze op weduwschap. Op 1 oktober worden de duiven gescheiden. De doffers blijven tijdens de scheidingsperiode in het weduwaarshok, de duivinnen gaan naar het jonge-duivenhok."

Is het (totale) weduwschap bij jou anders dan bij anderen?
"Volgens mij niet. Bij goed weer start ik met opleren als de duiven voor de tweede maal zijn gekoppeld en op eieren zitten. Voor het inkorven mogen mijn duiven zo'n dertig tot veertig minuten samen doorbrengen en bij thuiskomst is dat tot 's avonds. Na enkele vluchten blijft zo'n vijftien procent van de duiven die ondermaats presteerden thuis. Mijn ervaring is dat je ze nooit meer op de rails krijgt... Het zijn deze duiven die dan dienst gaan doen als ''partner''. Komt bijvoorbeeld een doffer vroeger thuis dan zijn duivin dan kan krijgt hij een tijdelijke partner. Volgens mij heeft weduwschap weinig te maken met een vaste partner, de gehechtheid aan een eigen territorium is veel belangrijker, evenals kwaliteit en gezondheid."

Gaat het dan enkel om die superduif?
"Ik heb het woord superduif niet genoemd, die zijn er zo verschrikkelijk weinig en verreweg de meeste duivensporters hebben er nooit ook maar één gehad. Ik ook niet, maar wel altijd hele goede. Meerdere zelfs, ik ben nooit van één of twee duifjes afhankelijk geweest!"

Waar let je op als je op zoek gaat naar versterking?
"Ten eerste moeten de duiven geschikt zijn voor de afstand die ik wens te spelen. Ze moeten er staan vanaf zo'n 200 kilometer en ook een vlucht van 700 kilometer moeten ze zonder problemen af kunnen werken. Verder moeten de duiven me aanstaan. Ze moeten niet te groot zijn, goed gebouwd en zacht van pluim. Ook de liefhebber moet me liggen. Iemand kan nog zo goed vliegen, als het niet klikt dan hoef ik er geen duiven van. Het is ook een vertrouwenskwestie...
Ik haal jaarlijks nieuwe duiven bij. Maar weet je wat mijn grote probleem is? Ik denk vaak dat anderen betere duiven hebben dan ik. Als ik dan bij zo'n superkampioen een hele ronde jongen ga halen blijkt een jaar later vaak het tegendeel... Maar als ik eens in de vijf jaar slaag dan is dat voldoende om mijn huidige stam op peil te houden."

Hoe ziet jouw voersysteem eruit?
"Mijn kweekduiven krijgen gewoon ''kweekmengeling" maar de vliegduiven krijgen praktisch altijd dezelfde mengeling. Toen ik halverwege de jaren '80 regelmatig bij gebroeders van Laer uit Pulle kwam viel het me op dat die duiven er altijd zo goed op stonden. Ik vroeg Louis, de "melker" van de vier broers, hoe dit mogelijk was. Hij zei me dat dit kwam door hun voedermengeling die uit zowat 50 % mais, 10 % groene erwten, 9 % Tasmaanse erwten en de rest dari, cardi, gerst, gepelde haver, zonnebloempitten en tarwe bestaat. Ze gaven deze mengeling al ruim 30 jaar. Ik ben deze mengeling in 1986 ook aan mijn vliegers gaan geven en werd direct ''Koning" van Union Antwerpen. Natuurlijk ben ik er niet meer vanaf gestapt... Ik geef de vliegers zowat altijd deze mengeling, enkel voor een zware vlucht voer ik ze op met extra gepelde zonnebloempitten, gemalen pinda's en snoepzaad."

Wat krijgen de duiven aan bijproducten?
"Elk jaar minder. Momenteel geef ik ze wekelijks eenmaal een mengsel van grit, piksteen, vitamineral, scherpe maagkiezel en eivoer. Op de dag van thuiskomst krijgen ze Aphifarm van en Mumm van Rhonfried, dit zorgt voor een snel herstel. Af en toe geef ik ze Blitzform van dezelfde firma. Tijdens de rui geef ik wel dagelijks een natuurproduct in het drinkwater, afwisselend drie dagen appelazijn en drie dagen Naturaline van Natural."

Heb jij ook veel last van coli bij de jonge garde?
"Vroeger wel. Destijds was ik een echte hygiënefreak en krabde de hokken tweemaal daags schoon. Ook ging er regelmatig met een schrobber met javel doorheen. Nadat ik een artikel van Ad Schaerlaeckens las waarin hij vertelde dat mensen die minder hygiënisch waren veel minder vaak last hadden van coli besloot ik te stoppen met deze waanzin. Ik voorzag alle hokken van bonenstro dat ik enkele keren per jaar ververs. Sindsdien heb ik nog maar weinig last van coli, en als ik het krijg dan is het in veel mindere mate."

Wordt er tijdens het seizoen met de jonge of oude duiven gereden?
"Dat heb ik gedaan maar ik doe het nooit meer, het is allemaal moeite om niks! Toen mijn Amerikaanse vriend Rick Mardis op mijn erf ook met duiven speelde reed hij elke dag met zijn duiven. In zijn land - waar nog veel geld te winnen valt - deed iedereen dat. Ik reed niet met mijn duiven en had vaak al dertig duiven thuis toen Mardis de eerste nog moest krijgen. Toen hij stopte met rijden begonnen zijn duiven ook te presteren."

SLOT
Serge heeft in de duivensport zowat alles gewonnen wat er te winnen valt. Toch blijft hij telkens op zoek naar nieuwe uitdagingen. Voor de komende jaren wil hij opnieuw fond gaan spelen, iets wat hij een kleine tien jaar geleden ook al deed, en niet zonder succes...
Zijn drijfveer is de passie voor de duivensport, of zoals hij het zelf zegt: ''Ik doe het graag en dan alle moeite makkelijk op te brengen". Met zijn inzet zal Serge ook op de lange afstand weer gaan slagen, dat is zeker!

Tekst en fotografie:
Falco Ebben - www.pigeonphotography.com

___________________________________________________________________________________

Nearly unbeatable in middle distance racing!

Van Elsacker-Jepsen, Schilde

In 1986 a new King was crowned in the Antwerpen Union, by many reporters also called the ‘high society of pigeon racing’. Until than his name was quite unknown … Serge van Elsacker (now aged 46) became the youngest fancier ever to win the prestigious title in the Union, also known as the toughest competition in the world.
Van Elsacker, assisted in pigeon sport by his wife Kristen Jepsen, specialised himself in middle distance racing a few years earlier and he did very well out of it. At first the renowned names thought Serge might just be a one day fly and they considered him as no steady opponent … But their laughs were silenced very soon. Many of the established names sunk into oblivion but the champion from Smilde did not only keep his head up high, his performances kept on improving and improving …
The last three seasons he won no less then 126 first prizes and 10 provincial victories, of which four in 2004. Time has come for a new introduction of this phenomenon.

Golden Reinforcement
The advance of the main character started in the early eighties, after a golden purchase of a late youngster at René Michielsen. The pigeon "De Wezel" (B81-6603197) Serge took home, a Meulemans pigeon that developed as a true champion breeder. Almost every son he bred was a first prize winner but one of them was even a better breeder than al his brothers and his very own sire. Paired to "Blauwke Stoces" (B78-6226371) in 1984, “De Wezel” produced "Den 23" (B84-6336723), the absolute number 1 father of the loft of the Van Elsacker-colony. Amongst his direct children were a/o six (!) Ace Pigeons in the Antwerpen Union, two Olympiad pigeons and the 1st National acebird BDS in 1988. Especially paired to "Het Bourgeske"(B84-6336708), a Meulemans pigeon too, “Den 23" bred excellent offspring.
But not only "Den 23" was pure gold bred from "De Wezel", also "De Derby" was a bull’s eye hit. He won himself a/o 2nd provincial Orleans, 13th National Bourges 13,154 birds, 26th National Bourges 10,163 birds, etc. He became sire to "Montauban", who proved that Serge’s pigeons were also capable of racing supreme in long distance. He became 1st Acebird overnight racing in the Antwerpen Union!
Bringing in pigeons of Willy van Berendonck and fellow village man William Geerts the Meulemans pigeons kept on playing a very important role in building up his own stock … the Meulemans pigeons together with the Stoces pigeons through Maurits Bonte.
Successful cross material Van Elsacker found in pigeons of the late Jos Leuris from the Dutch village Ulicoten. This man had mostly Klak pigeons and with them he made a great name for himself in the province Middle Brabant. His performances drove all competitors to despair. Serge would do the very same with these pigeons in the Antwerpen Union …
The champion from Schilde found even more successful crossing products of Janssen origin at his neighbour country up north. When his American friend Rick Mardis purchased some pigeons at the Simons breeding centre from Ransdaal, Jos Simons gave him two pigeons for free … two nine year old cockbirds. These old-timers were grandchildren to the so famous “019” and Mardis gave Serge some more pigeons as he feared they would not fill the eggs anymore after a trip to America including a long period in quarantine. From one of the two Janssen cocks Van Elsacker directly bred his “Lucky Lady”. This hen ended within the top 10 Acebirds of all Belgium and she won 3x 1st prize!!
In 1993 "Castor" was born. His sire won 1st provincial Brive (713 km) and was paired at the time to a daughter of "Den 23". “Castor” was crowned 1st Acebird middle distance in the Antwerpen Union and he became one of the very best breeders. Probably his best son was "De Extra", winner of 7x 1st with amongst that 1st provincial and Interprovincial Vierzon. But just like all his family, "De Extra" proved not only to be a top gun in the air, but also a topper in breeding. He sired a/o "Indiana Jones" (B99-6252266), 1st acebird Antwerpen Union, 3rd National Acebird "De Reisduif" and 8th National Acebird KBDB!
In 1995 Serge Van Van Elsacker went to the entire clearance sale of Alfons Nijs from Arendonk. He took home two top pigeons, "De Jonge Witstaartstier" and "Geschifte Hofkens". Both cockbirds were paired to daughters of the Olympiad pigeon (so again descendants of "Den 23") and they became father and grandfather to a/o the 1st acebird in Southern Antwerpen Combine 1997, 2nd acebird Antwerpen Union yearlings 1998, 3rd acebird Hoogstraten 2000, 1st acebird Hoogstraten 2001, 4th acebird Southern Antwerpen Combine 1997, 1st National Bourges Zone, 2nd National Bourges 11,689 b., 5th acebird Union west 2004, etc.
Another topper is "De Geschifte" (NL97-6515179), he won many different 1st prizes and at an extra distance of almost 100 km he won 3rd National at an extreme heavy Bourges against 15,300 b. As a breeder too he was of seldom class. At least fifteen 1st prizes were won by children and grandchildren to him, the 4th National Bourges winner from 14,207 b. in 2004 is a descendant to this topper.
"De Hermelijn" (NL98-6156071), again a grandson to the legendary B84-6336723, is a topper. In 2001 he became 8th National Acebird middle distance KBDB and sire to a/o the 1st Acebird middle distance in Southern Antwerpen Combine ad 4th acebird middle distance 2001 HAFO Hoogstraten.
Of Heinz Brune & Son from Germany Serge became some Louis Deleus-pigeons. These pigeons were extremely well aware of their task (winning top positions) and that is why Serge himself went to Boortmeerbeek to purchase twenty direct ones at Deleus. Descendants of these pigeons have now won 1st provincial Chateauroux 2002 and 1st provincial Chateauroux 2003 (7 minutes lead!).
But to say that every pigeon that came to Schilde turned into gold, would not be just .. in the contrary! He bought whole rounds from the best breeders of the biggest champions of the world, still they brought him no success. According to Serge this does not automatically mean the pigeons were no good .. they must fit in the system of the fancier. Sometimes a pigeon is successful, even though it is unexpected … and sometimes pigeons of great champions are disappointing.

Interview
From a man like Serge everyone can learn something … we popped him some questions.

How do you race your pigeons?
"For 26 years I raced the classic widowhood system with only cockbirds. Until about ten years ago, when I sad down at one table with the Dutch dentist Willem de Bruijn from Reeuwijk. He talked me into racing on total widowhood system, just like he does. This choice I did not regret for one moment in my life so far, you have a double efficiency with just as many pigeons and besides you maintain the level of the hens, a factor for a successful pigeon career that is neglected far too often. My hens live on the backside of the loft in aviaries that I can screen with Plexiglas totally. I call them in at the front side of the loft and they are transported towards their section through a tunnel.’’

When are the racers paired up, separated and when do you put them on the widowhood system?
"About December 10th I pair them up, the breeders as well as the racers. When the youngsters are ready to be weaned, the hens move to the aviary. About March 20th, all pigeons are paired up again and after 8 days of breeding they go on widowhood. October 1st the birds are separated again. During this period the cocks stay in the widowhood section, the hens go to the youngbirds loft."

Is total widowhood system at your place the same as anywhere?
"I do not think so. When the weather is good, I start training my pigeons on distance when they are paired up for the second time and on eggs. Before basketing my pigeons get to spend about thirty to forty minutes together and when they return this is until the evening. After a few races I keep home about 15% of the pigeons that perform below average. My experience is you never get them into a good rhythm. These are the pigeons that I use as ‘partner’. When for example a cockbird returns home earlier than a hen, he gets the temporary partner. I do not believe widowhood has much to do with one steady partner, the attachment to an own territory is much more important, just as quality and health.’’

Is it only about the super pigeon than?
"I never mentioned the word super pigeon, of them there are so incredibly few and by far most of the pigeon fanciers never had one. Me neither, but I did have very good ones. Several good ones, I never depended on just one or two pigeons!"

Whereto goes your attention when you are looking for reinforcements?
"At first the pigeons must be qualified to excel on the distance I prefer. They must be top from about 200 km distance and also a race of 700 km must be flown without any problem. Furthermore there must be a click between me and the pigeons. They must not be too big, well build and with a soft plume. I must also like the fancier. Someone can race superb, when I don’t like him I want no pigeons of him. It is also a matter of trust …
Every year again I purchase new pigeons. But you know what my biggest problem is? Many times I think other fanciers have better pigeons than me. When I purchase a round of youngsters at such a super champion then, most of the time the contrary is a fact … But when I succeed once every five years, it is sufficient for me to keep the present strain at a top level."

What does your feeding system look like?
"My breeding pigeons get an ordinary ‘breeding mixture’ but practically always the racers get the same mixture. In the middle eighties, when I frequently visited the Van Laer brothers from Pulle, I noticed their pigeons always looked so darn good. I asked Louis, the best fancier of the four brothers, how he did that. He told me it was because of their feeding mixture, that contains of about 50 % corn, 10 % green pees, 9 % Tasmanian pees and for the rest dari, cardi, barley, peeled oats, sunflower pits and wheat. In 1986 I also started to give this mixture and directly I became “King” of the Antwerpen Union. Of course I always kept on giving this mixture. The racers always get about the same mixture, only for a special race I feed them up a bit with some extra peeled sunflower pits, grind peanuts and candy seed.’’

What additional products do the pigeons get?
"Less every year. At the moment I give them a mixture of grind, pick stone, vitamineral, sharp stomach gravel and egg-food every week. The day they return from a race the pigeons get Aphifarm and Mumm from Rhonfried, from this the pigeons recover quickly. Occasionally I give them Blitzform from the same firm. During the moulting process I do give a nature product in the drinking water every day, three days of apple vinegar varied with three days Naturaline from Natural."

Do you also have a lot of coli bacteria at the youngsters?
"I used to. At the time I was a real hygiene freak and twice a day I scratched the lofts. I also went through them quite often with a scrubber. I red an article by Ad Schaerlaeckens then in which he said that fanciers who were not so keen on hygiene, had not so many problems with coli … than I stopped this madness. I put bean straw in all lofts which I refresh a few times every year. Ever since the coli problem passes my door, and when I get it, it is lesser serious.’’

Do you train your young or old pigeons on distance during the season?
"I did that but I will not do it again, it is all trouble for nothing. When my American friend Rick Mardis also raced some pigeons on my ground he took his pigeons on distance every day again. In his country – where a lot of money is at stake – everybody did it. I never trained my pigeons on distance and most of the time I had thirty home when Mardis was still waiting for his first one. When he stopped distance-training, his pigeons started to perform better!!"

Conclusion
Serge won about everything there is to win in pigeon racing. Still he is looking for new challenges again and again. For the coming years he again tries his chances on the long distance races. He did that too about ten years ago, and with quite a lot success!!
His motive is passion for pigeon racing, or as he says himself: ,,I love to do the job and than it is simple to do all the trouble.’’ With Serge’s motivation he will again succeed on long distance, that is for sure!

___________________________________________________________________________________

¡ Casi invencible en el medio fondo !

Van Elsacker-Jepsen, Schilde

En 1986, se coronó “Rey” en la Union Antwerpen, nominado por muchos reporteros también la “Escuela superior de la Colombofilia”, un nombre en este momento todavía desconocido. Serge Van Elsacker (ahora 46 años) fue el colombófilo más joven quién logró este título prestigioso en la Union, una competición que tiene fama de ser la más dura en el mundo.
Van Elsacker, quién es asistado por su esposa Kirsten Jepsen, se dedicó unos años anteriores en el medio fondo y eso se ponó las botas. Inicialmente, los grandes nombres pensaban que Serge sería probablemente una efímera y no se preocupaban del todo… Pero dejaron rápidamente de reírse... Muchos de los nombres establecidos desaperecían, pero el campeón de Schilde permaneció, y sus prestactiones se amelioraron.
Las tres últimas temporadas, ganó aún 126 primeros premios y diez vuelos provinciales (quatro en 2004). Es hora de presentar esto fenómeno.

COMPRA DE ORO
El avance de nuestro protagonista empezó al principio de los años 80, después de una compra de oro de un pichón tarde de René Michielsen. Volvía a casa con “de Wezel (B81-6603197), una paloma de Meulemans que se desarrolló a un reproductor excelente. Casi todos sus hijos estaban vencedores de premios pero uno fue un mejor reproductor que sus hermanos y su propio padre. Acopulado con “Blauwke Stoces” (B78-6226), el Wezel dió en 1984 “Den 23” (B84-6336708), el fundador número 1 de la colonia Van Elsacker. Entre sus hijos directos, había entre otros 6 “Asduiven” en la Union Antwerpen, dos palomas Olympiade y la primera Asduif Nacional BDS en 1988. Sobre todo con el “Bourgeske” (B84-6336708), también una paloma de Meulemans, “Den 23” dió una reproducción extraordinaria.
Pero no solamente “Den 23” era un hijo de oro proveniente de “De Wezel”, sino también “De Derby” fue todo un acierto. Ganó entre otros el segundo de Orleans provincial, el 13 de Bourges nacional 13.154 palomas, el 26 Bourges nacional 10.163 palomas, etc. Fue el padre de “Montauban” quién era la prueba de que Serge también pueda con el gran fondo. ¡ Fue primero “Asduif” gran fondo en la Union Antwerpen !
Con palomas de Willy van Berendonck y su paisano William Geerts, las palomas de Meulemans, junto con las palomas de Stoces de Maurice Bonte, quedan jugar un partido importante en la expansión de la colonia.
Palomas para cruzar, encontró Van Elsacker sobre todo en casa del difunto Jos Leuris de los Ulicoten neerlandesos. Este hombre tenía sobre todo palomas de Klak y por eso no tenía muchos amigos en Midden-Brabant. Sus prestaciones llevó a la concurrencia a la desesperación. Serge hizo lo mismo en la Union Antwerpen…
Con sus vecinos del norte, el campeón de Schilde encontró aún más cruzamientos de origen de Janssen. Cuando su amigo Rick Mardis de los Estados Unidos compró unas palomas en el criadero Simons en Ransdaal, recibió gratis de Jo Simons dos machos de 9 años. Estos viejos estaban nietos del famoso “019” y Mardis dió las palomas a Serge porque tenía miedo de que no fecunden después de un viaje a los Estados Unidos en combinación con un período largo de cuarentena. Van Elsacker crió inmediatamente su “Lucky Lady” gracias a uno de los dos machos de Janssen. Esta hembra llegó entre los diez mejores “Asduiven” de Bélgica y ganó tres premios primeros.
En 1993 nació “Castor”. Su padre ganó el primero premio Provincial Brive (713 kilómetros) y fue acopulado con la hija de “Den 23”. Castor fue el primer Asduif medio fondo en la Union Antwerpen en fue uno de los mejores reproductores. Su hijo mejor debe ser probablemente “De Extra”, ganador de 7 premios primeros, entre otros primero Provincial y Interprovincial Vierzon. Pero también “De Extra” probó, como el resto de su familia, su valor no solamente en el aire, sino también en el nido. Era por ejemplo el padre de “Indiana Jones” (B99-6252266), primero Asduif Union Antwerpen, tercero Asduif Nacional “De Reisduif” y el 8 Asduif Nacional KBDB (Unión Real Belga).
En 1995, Van Elsacker visitó la venta total de Alfons Nijs de Arendonk. Volvía a casa con dos superpalomas, “De Jonge Witstaartstier” y “Geschifte Hofkens”. Los dos machos fueron acopulados con hijas de la paloma Olympiade (pues de nuevo descendientes de “Den 23”) y fueron padre y abuelo de entre otros el primero Asduif Zuid Antwerps Verbond 1997, segundo Asduif Union Antwerpen Jaarlingen 1998, tercero Asduif Hoogstraten 2000, primero Asduif Hoogstraten 2001, cuarto Asduif Zuid Antwerps Verbond 1997, primero Nacional Bourges Zone, segundo Nacional Bourges 11.689 palomas, 5 Asduif Union West 2003 y primero Asduif Union West 2004.
Otro gran éxito es “De Geschifte” (NL97-6515179): ganó varios premios primeros y en un vuelo de casi 100 kilómetros ganó el tercer Nacional de un vuelo Bourges duro contra 15.300 palomas. Es también un reproductor magnífico. Sus hijos y nietos ganaron ya quince premios primeros, y también el cuarto Nacional Bourges contra 14.207 palomas en 2004 es su descendiente.
“De Hermelijn” (NL98-6156071), de nuevo un nieto del legendario B84-6336723, es un gran éxito. Era en 2001 el 8 Nacional Asduif Medio Fondo KBDB y padre de entre otros el primero Asduif medio fondo Zuid Antwerps Verbond y cuarto Asduif medio fondo 2001 Hafo Hoogstraten.
De Heinz Brune y su hijo en Alemania, tenía muchas palomas Louis Deleu, que entienden muy bien su profesión (volar a la cabeza) y por eso Serge iba personalmente a Boortmeerbeek para comprar 20 palomas directamente de Deleu. Sus descendientes ganaron primero Provincial Chateauroux 2002 y primero Provincial Chateauroux 2003 (¡7 minutos de avance !).
Pero no quiere decir que todas las palomas que crucen el paso del campeón de Schilde, resultan en un acierto, al contrario. Compró los mejores cuadros reproductores de los nombre más grandes, pero no llevaron el éxito, lo que no significa según Serge que no eran buenas palomas. Tienen también que quedar con el colombófilo y su sistema… Unas veces se puede lograr con palomas de las cuales no se le atiende, y vice versa hay algunas palomas de los campeones más grandes que decepcionan…

ENTREVISTA
De una persona como Serge, hay que pegar algo. Le ponemos algunas preguntas.

Cómo juegas con tus palomas?
“Jugaba durante 26 años la viudez clásica con solamente machos, hasta que hablé hace 10 años con el dentista neerlandés Willem de Bruijn de Reeuwijk. Me convenció de jugar como él la viudez total. No regretaba esta elección ningún momento porque tiene un rendimiento doble con tantas palomas y sobre todo se mantiene el nivel de hembras, un aspecto que no se puede descuidar en la colombofilia. Mis hembras viven en la parte de atrás del palomar en corrales que puedo eventualmente blindar con plexiglás. Les hago entrar por adelante del palomar y les conduzco por un corredor a su estancia.”

Cuándo se acoplan los voladores, se les separan y entran en viudez ?
“Alrededor del 10 de diciembre se acoplan, tanto los reproductores como los voladores. Las voladoras se mudan a la pajarera desde el destete de las crías. Alrededor del 20 de marzo, se acoplan de nuevo y después de ocho días de incubación entran en viudez. El 1 de octobre se separan. Los machos se quedan durante este período en el palomar de viudos, las hembras van al palomar de pichones.”

Es su viudez (total) diferente de la de otros?
“Creo que no. Con buen tiempo, empiezo a entrenar cuando las palomas están acopuladas por la segunda vez y que tienen huevos. Antes del encestar, dejo juntas a las palomas durante 30 hasta 40 minutos y al regreso hasta la tarde. Después de algunos vuelos, quince por ciento de las palomas que no han prestado bien, se quedan en casa. Mi experiencia me dice que nunca se puede encarrilarles… Estas palomas sirven entonces de “compañero”. Por ejemplo cuando un macho regresa más pronto que su hembra, le doy una compañera temporal. Según yo, la viudez no tiene mucho que ver con un compañero fijo. El apego a un propio territorio es más importante, tanto como la calidad y la salud.”

Se trata entonces solamente de esta superpaloma?
“Nunca he dicho la palabra “superpaloma”. Hay muy pocas y la mayoría de los colombófilos nunca he tenido una sola. Yo tampoco, pero siempre muy buenas palomas. Diversas aún, nunca estaba dependiente de una o dos palomas!”

En qué prestas atención en busca de refuerzo?
“En primer lugar las palomas tienen que ser aptas para la distancia que quiero jugar: a partir de unos 200 kilómetros, pero también un vuelo de 700 kilómetros. Y las palomas tienen que gustarme. No pueden ser demasiado grande, deben ser bien construido y dulce de pluma. También el colombófilo tiene que gustarme. Aunque juega bien, si no nos llevamos bien, no quiero sus palomas. Es también una cosa de confianza…
Busco cada año nuevas palomas. Pero sabes lo que es mi problema? Muchas veces creo que los otros tienen palomas mejores que yo. Cuando compro de un campeón toda una serie de pichones, un año después resulta muchas veces el contrario… Pero si logro una vez en 5 años, es suficiente para entretener mi colonia.”

Cómo es su sistema de alimentación?
“Mis criadores reciben “mezcla de cría” pero los voladores reciben casi siempre la misma mezcla. Cuando pasé en los años 80 regularmente en casa de los hermanos Van Laer de Pulle, me llamó la atenciòn de que sus palomas siempre tenían buen aspecto. Pregunté a Louis, el “colombófilo” de los quatro hermanos, cómo era posible? Me dijo que era a causa de su mezcla que consistía en 50% de maíz, 10% de guisantes tiernos, 9% de guisante de Tasmania y el resto era dari, cardi, cebada, avena pelada, pipas de girasol y trigo. Daban a comer esta mezcla ya más de 30 años. En 1986, empezé a dar esta mezcla también a mis voladores y fui directamente el “Rey” de la Union Antwerpen. Por supuesto continué a darla... Doy esta mezcla siempre a los voladores. Solamente antes de un vuelo duro, les doy más pipas de girasol peladas, cacahuetes molidos y granos dulces.”

Reciben las palomas también productos secundarios?
“Cada año menos. Por el momento, les doy cada semana una mezcla de conchas molidas, piedra de pica, vitamineral, guijarro de estómago y pasta de huevo. Al regreso reciben Aphifarm y Mumm de Röhnfried, lo que entrega una recuperación rápida. De vez en cuando, les doy Blitzform de la misma empresa. Durante la muda, doy cada día un producto natural en el agua potable, alternativamente tres días vinagre de manzana y tres días Naturaline de Natural.”

Los pichones sufren también de la bacteria coli ?
“En el pasado sí. Antes, era un verdadero fanático en el nivel higiénico y raspaba los palomares dos veces por día. También utilicé regularmente un cepillo duro con decolorante. Después de que había leído un artículo de Ad Schaerlaeckens en el que decía que la gente que estaba menos higiénica, no se les molesta la coli, decidí acabar esta locura. Pongo paja en todos los palomares que refresco unas veces por año. Desde entonces, hay poco coli y si hay, en mucho menor medida.”

Se conduzca durante la temporada los pichones o palomas viejas?
“En el pasado sí, pero ahora no lo hago nunca más. No vale la pena. Cuando mi amigo americano Rick Mardis jugaba también con las palomas en mi terreno, conducía cada día las palomas. En su país – donde se puede ganar mucho dinero con la colombofilia – todos lo hacían. Yo no conduzco mis palomas y muchas veces ya tenía treinta palomas en casa y Mardis solamente una. Cuando acabó conducir, sus palomas también empezaban a prestar.”

Epílogo
Serge ya ha ganada en la colombofilia todo lo que se pueda ganar. Por lo tanto queda siempre en busca de nuevos desafíos. Los próximos años, quiere de nuevo jugar el fondo, algo que ya ha hecho hace diez días, y no sin éxito...
Su estimulante es su pasíon para la colombofilia, o como dice él mismo: “Me gusta mucho y entonces es fácil reunir las fuerzas”. Con su dedicación, Serge lograré sin duda en la distancia larga, ¡ no hay ningún duda !.

Presque inbattable au demi-fond !

Van Elsacker-Jepsen, Schilde

En 1986, un nom à ce moment encore inconnu est couronné “Roi” dans l’Union Antwerpen, surnommé par beaucoup de reporters également “l’école supérieure” de la colombophilie. Serge Van Elsacker (maintenant 46 ans), devenait le colombophile le plus jeune qui a jamais eu ce titre dans l’Union qui est connu comme la compétition la plus lourde dans le monde entier.
Van Elsacker, qui est assisté par son épouse Kirsten Jepsen, s’était appliqué quelques années auparavant au demi-fond avec quoi il n’avait pas fait son beurre. Initialement, les grands noms pensaient que Serge serait quelque chose d’éphémère et ils ne se préoccupaient du tout… Mais ils s’arrêteraient très vite de rire… Il y a beaucoup de noms réputés qui ont disparu mais le champion de Schilde est resté et ses prestations continuaient à s’améliorer !
Les 3 dernières saisons, il a gagné 126 premiers prix et 10 vols provinciaux (4 en 2004). Il est temps de vous presenter (de nouveau) ce phénomène énorme.

ACHAT D’OR
La progression de notre protagoniste commençait au début des années 80, après un achat d’or d’un jeune tardif de René Michielsen. Il rentrait à la maison avec “De Wezel” (B81-6603197), un pigeon de Meulemans qui se développait à un super-reproducteur. Presque tous ses fils étaient des gagnants de prix premiers, mais il y avait un qui était encore mieux comme reproducteur que ses frères et son propre père. Accouplé à “Blauwke Stoces” (B78-6226371), “De Wezel” a donné en 1984 “Den 23” (B84-6336723), l’aïeul numéro 1 de la colonie de Van Elsacker. Parmi ses propres enfants, il y a entre autre six Asduiven dans l’Union Antwerpen, deux pigeons d’Olympiade et le 1er Asduif National BDS en 1988. Surtout avec “Het Bourgeske” (B84-6336708), également un pigeon de Meulemans, “Den 23” a donné une reproduction extraordinaire.
Mais non seulement “Den 23” était de l’or provenant de “De Wezel”, aussi “De Derby” était un coup dans le mille. Il a même gagné le 2ème Provincial Orléans, 13ème National Bourges 13.154 pigeons, 26ème National Bourges 10.163 pigeons, etc. Il était le père de “Montauban” qui a prouvé que les pigeons de Serge étaient aussi compétents de voler le grand fond. Il est devenu 1er Asduif grand fond dans l’Union Antwerpen !
A l’aide de pigeons de Willy Van Berendonck et son villageois William Geerts, les pigeons de Meulemans continuaient à jouer un rôle important dans l’élaboration de la colonie, comme les pigeons de Stoces de Maurits Bonte.
Van Elsacker a trouvé surtout des bons pigeons à accoupler chez feu Jos Leuris des Ulicoten néerlandaises. Cet homme avait surtout des pigeons de Klak, ce qui lui n’a pas donné beaucoup d’amis au Moyen-Brabant. Ses prestations ont conduit la concurrence au désespoir, comme Serge le ferait dans l’Union Antwerpen…
Chez ses voisins du nord, le champion de Schilde a trouvé encore plus de produits à accoupler réussis de l’origine de Janssen. Quand son ami Rick Mardis des Etats-Unis achetait quelques pigeons chez le centre d’élevage Simons de Ransdaal, Jo Simons lui donnait gratuitement deux mâles de 9 ans. Ces vieux étaient des petits-enfants du fameux “019” et Mardis a donné ses pigeons à Serge puisqu’il craignait qu’ils ne féconderaient plus après un voyage aux Etats-Unis en combinaison avec une longue période de quarantaine. Van Elsacker élevait toute suite sa “Lucky Lady” d’un de ces deux mâles de Janssen. Cette femelle a fini chez les dix meilleures Asduiven de la Belgique et a gagné trois premiers prix !
En 1993, “Castor” est né. Son père a gagné le 1er Provincial Brive (713 km) et a été accouplé à une fille de “Den 23”. Castor devenait 1er Asduif demi-fond dans l’Union Antwerpen et un des meilleurs reproducteurs. Son meilleur fils est probablement “De Extra”, gagnant de 7 premiers prix, entre autre 1er Provincial et Interprovincial Vierzon. Mais “De Extra” a aussi prouvé sa valeur, comme le reste de sa famille, non seulement dans l’air, mais aussi dans le pigeonnier de reproduction. Il était par exemple le père de “Indiana Jones” (B99-6252266), 1er Asduif de l’Union Antwerpen, 3ème Asduif National “De Reisduif” et 8ème Asduif National KBDB!
En 1995, Van Elsacker a visité la vente totale d’Alfons Nijs d’Arendonk. Il rentrait à la maison avec deux pigeons de haute qualité, c’est-à-dire “De Jonge Witstaartstier” et “Geschifte Hofkens”. Les deux mâles ont été acoupplés avec des filles du pigeon Olympiade (donc de nouveau des descendants de “Den 23”) et étaient le père et grand-père d’entre autre 1er Asduif Zuid Antwerps Verbond 1997, 2ème Asduif Union Antwerpen Jaarlingen 1998, 3ème Asduif Hoogstraten 2000, 1er Asduif Hoogstraten 2001, 4ème Asduif Zuid Antwerps Verbond 1997, 1er National Bourges Zone, 2ème National Bourges 11.689 pigeons, 5ème Asduif Union West 2003 et 1er Asduif Union West 2004.
Une autre vedette est “De Geschifte” (NL97-6515179): il a gagné plusieurs premiers prix et était 3ème National d’un vol dure de Bourges contre 15.300 pigeons, un vol de presque 100 kilomètres! Aussi en tant que reproducteur, il est d’une classe extraordinaire. Ses enfants et petits-enfants ont gagné au moins 15 premiers prix. En 2004, le 4ème National Bourges contre 14.207 pigeons était également un de ses descendants.
“De Hermelijn” (NL98-6156071), de nouveau un petit-fils du légendaire B84-6336723, est une vedette. En 2001, il devenait 8ème National Asduif Demi-Fond KBDB et il était le père d’entre autre le 1er Asduif Demi-Fond Zuid Antwerps Verbons et 4ème Asduif Demi-Fond 2001 Hafo Hoogstraten.
De Heinz Brune & fils d’Allemagne, il a obtenu quelques pigeons de Louis Deleu. Ils connaissaient leur métier (voler en tête!) très bien et c’est pourquoi que Serge allait lui-même à Boortmeerbeek afin d’acheter directement chez Deleu 20 pigeons. Ses descendants ont entre-temps déjà gagné le 1er Provincial Chateauroux 2002 et 1ème Provincial Chateauroux 2003 (une avance de 7 minutes!).
Cela ne veut pas dire que tous les pigeons qui traversent le chemin du champion de Schilde deviennent toujours des vedettes, au contraire. Il achetait des séries complètes des meilleures reproducteurs des noms les plus grands, mais ils n’ont pas apporté le succès. Cela ne veut pas dire que ce n’étaient pas de bons pigeons, selon Serge. Ils doivent également aller ensemble avec le colombophile et son système… Parfois on a du succès avec des pigeons ce dont on ne l’attend pas, et de l’autre côté les résultats de quelques pigeons provenant des plus grands champions sont décevants…

D’une personne comme Serge, il y a beaucoup à apprendre. On lui a posé quelques questions.

Comment joues-tu les pigeons?
“J’ai joué pendant 26 ans le veuvage classique avec quelques mâles, jusqu’à ce que j’ai parlé il y a une dizaine d’années avec un dentiste néerlandais Willem de Bruijn de Reeuwijk. Il m’a convaincu de jouer comme lui-même le veuvage total. Jusqu’à présent, je ne le regrette toujours pas: on obtient un double rendement avec autant de pigeons et entre outre, on peut entretenir le niveau de femelles, un facteur non négligeable dans la colombophilie. Mes femelles habitent à l’arrière d’un pigeonnier dans des parquets que je peux éventuellement protéger à l’aide de plexiglas. Je les fais entrer sur le devant du pigeonnier et je les guide à travers un couloir à leur compartiment.”

Quand voleurs sont-ils accouplés, séparés et quand entrent-ils en veuvage?
“Vers le 10 décembre ils sont accouplés, les reproducteurs comme les voleurs. Les femelles qui volent déménagent à la volière au moment où les jeunes peuvent être sevrés. Autour du 20 mars, les pigeons sont de nouveau accouplés et après 8 jours de couver ils entrent en veuvage. Le 1er octobre, les pigeons sont séparés. Les mâles restent durant cette période dans le pigeonnier de reproduction, les femelles vont au pigeonnier des jeunes.”

Est-ce que le veuvage (total) est différent chez vous que chez d’autres colombophiles?
“Je pense que non. Quand il fait beau, je commence à entraîner au moment où les pigeons ont été accouplés pour la deuxième fois et qu’ils couvent. Avant que je les mets en panier, je les laisse ensemble pendant une trentaine à quarantaine de minutes et à l’arrivée, c’est jusqu’au soir. Après quelques vols, environs quinze pour cent des pigeons qui ont obtenu des résultats médiocres, restent à la maison. Mon expérience me dit qu’on ne peut plus les mettre sur la bonne voie… Ce sont ces pigeons qui servent de ‘partenaire’. S’il y a un pigeon mâle qui arrive plus tôt que sa femelle, je lui donne une partenaire ‘temporelle’. A mon avis, le veuvage n’a pas beaucoup à voir avec un partenaire fixe, mais plutôt avec l’attachement à son propre territoire et sa qualité et santé.”

Il s’agit alors seulement de ce super-pigeon?
“Je n’ai jamais utilisé le mot super-pigeon. Il y en a très peu et de loin la plupart des colombophiles en a jamais eu un. Moi non plus, mais quand même beaucoup de pigeons extraordinaires. Même plusieurs, je n’ai jamais été dépendant d’un ou deux pigeons!”

A quoi prêtes-tu attention à la recherche de renforcement?
“Premièrement, les pigeons doivent être compétents pour la distance que je veux jouer: à partir de 200 mètres mais ils doivent également finir sans problèmes un vol de 700 mètres. Et ensuite, il faut que les pigeons me plaisent: pas trop grands, bien construits et des plumes douces. Et le colombophile doit me plaire. N’importe ses magnifiques prestations, si on ne s’entende pas, je ne veux pas ses pigeons. C’est une question de confiance…
Je cherche chaque année de nouveaux pigeons. Mais sais-tu ce qui est mon problème? Je pense souvent que les autres colombophiles ont des pigeons mieux que les miens. Alors quand j’achète toute un série de pigeons chez un vrai champion, un an plus tard c’est justement l’inverse.... Mais si je réussis une seule fois tous les cinq ans, c’est suffisant pour entretenir ma ligne actuelle.”

Peux-tu expliquer ton système d’alimentation?
“Mes reproducteurs reçoivent un simple “mélange de reproduction” mais les voleurs reçoivent pratiquement toujours le même mélange. Quand je fréquentai aux années ‘80 les frères de Van Laer de Pulle, j’ai remarqué que ses pigeons avaient toujours l’air bonne. J’ai posé la question à Louis, l’ “éleveur” des quatre frères. Il m’a dit que c’était à cause d’un mélange d’alimentation qui contenait 50% de maïs 10% de pois verts, 9% de pois de Tasmanie, et le reste dari, cardi, orge, avoine pelée, graines de tournesol et du froment. Ils donnaient ce mélange déjà depuis plus de 30 ans. En 1986, j’ai également donné ce mélange à mes voleurs et j’étais toute suite “Roi” de l’Union Antwerpen. Evidemment je le donne toujours.... Mes voleurs reçoivent ce mélange presque toujours, seulement avant un vol dure, j’ajoute des graines de tournesol pelées, des cacahuètes moulus et des graines douces.”

Quels produits complémentaires donnes-tu?
“Chaque année de moins en moins. Pour le moment je les donne une fois par semaine un mélange de grit, pierre à picorer, vitamineral, petits cailloux et poudre d’oeuf. Le jour de l’arrivée, je les donne Aphifarm et Mumm de Röhnfried pour une récuperation rapide. De temps en temps, ils recoivent Blitzform de la même société. Pendant la mue, j’ajoute chaque jour un produit naturel à l’eau potable, alternativement trois jours de vinaigre de pomme et trois jours Naturaline de Natural.”

Tes jeunes pigeons sont-ils gênés beaucoup par de la salmonella?
Dans le passé si. J’étais obsédé par la hygiène et je nettoyais les pigeonniers deux fois par jour. Je passais également régulièrement avec un balai-brosse et de l’eau de Javel. Après que j’ai lu un article d’Ad Schaerlaeckens dans lequel il disait que les gens moins hygiéniques étaient également moins gênés par la salmonella, j’ai arrêté cette folie. Dès lors, la salmonella me gêne à un degré moindre.”

Tu conduis les jeunes pigeons au cours du saison?
“Je l’ai fait mais maintenant je ne le fais plus. Cela ne vaut pas la peine ! Quand mon ami américain Rick Mardis jouait sur mon domaine, il conduisait ces pigeons chaque jour. Dans son pays – où on peut gagner encore beaucoup d’argent – tout le monde le faisait. Moi pas et souvent il y avait déjà trente de mes pigeons qui étaient arrivés avant que Mardis avait son premier. Au moment où il ne les conduisait plus, ses pigeons commençait à prester mieux.”

FIN
Serge a gagné presque tout ce qui est à gagner dans le monde de la colombophilie. Néanmoins, il est toujours à la recherche de nouveaux défis. Les années qui viennent, il aimerait de nouveau jouer le fond, ce qu’il a déjà fait il y a une dizaine d’années, et avec succès…
Sa mobile est sa passion pour la colombophilie et comme il le dit lui-même: “Je l’aime et si on aime quelque chose, on s’engage”. Avec son fanatisme, Serge réussira sans doute à la longue distance, c’est sûr!

於 1986 年一個新興年輕賽鴿之王崛起於安特衛普區 , 他的名字叫 Serge van Elsacker 色子 . 凡 . 艾薩克 , 他是第一個最年輕的鴿友在安特衛普區獲得最高榮譽的一人 , 安特衛普區在許多賽鴿記者眼中是最激烈的戰區 , 在此時之前色子 . 凡 . 艾薩克仍是一位沒沒無聞的小鴿友他今年 (2004 年 ) 才 46 歲 Van Elsacker 凡 . 艾薩克賽鴿由他的妻子 ( 克利斯丁 . 吉普 ) 幫忙 , 特別擅長於中距賽事 , 先期一些知名鴿友笑說他只有短暫的光景不會持續的 , 將不會造成他們的威脅 , 可是不久後這些人就自然的閉上他們的嘴巴 , 一些知名的鴿友的名字漸漸被遺忘而 Elsacker 凡 . 艾薩克的名字卻越來越響亮 , 他的成績表現不僅非一日的光景 , 且是一次比一次一年比一年都還要好 ; 舉最近三季的成績來說 , 他所獲得的冠軍不下 126 次 , 其中含 10 次的省冠軍 , 4 次於 2004 年獲得 , 現在就讓我們看看這個非凡的中距強豪 Van Elsacker 凡 . 艾薩克。

我們常可遇到冠軍鴿牠卻不是你預料中的 , 而一些冠軍鴿友或鴿子之下代卻往往表現讓你失望。

像色子凡 . 艾薩克這樣的鴿友多多少少我們可以學點東西的 , 以下就是一些訪談的問題

大約有 26 年的時間我都只典型飛鰥公鴿制 , 直到 10 年前我與荷蘭的牙醫鴿友威廉 . 迪布恩 Willem de Bruijn 聊天談到 , 他建議我飛全部鰥鴿制 , 就像他自己一樣 , 這樣的決定並沒有讓我有任何的後悔直到今日。

大約在 12 月 10 日我將賽鴿及種鴿配對 , 當幼鴿於接近段乳時將母鴿移到大鐵櫥 , 約 3 月 20 所有的鴿子再次配對 , 8 天之後他們就進入鰥鴿制了； 10 月一號公母再次分開 , 公鴿留在鰥鴿櫥 , 母的則留在幼鴿廚。

我不這麼認為 , 他們第二次配對且有鴿蛋時 , 當氣候好的時候我會做外訓 , 交鴿前 30-40 分鐘會讓公母在一起 , 回來之後也一樣一直到傍晚 , 比賽一些場次之後我留約 15% 低於水準的鴿子下來 , 當成配對鴿 , 換句話說當公鴿回來比母鴿早時這羽公鴿就會得到一羽暫時的配對鴿 , 我不太相信鰥鴿制與只有一個固定的配對鴿有和關連。真正的關鍵是他自己的巢廂 , 他所擁有的地方 , 它就像擁有健康及品質一樣的重要。

我從來沒有說超級鴿 , 超級鴿是多麼的少 , 大部分的鴿友甚至都不曾有一羽 , 我當然也是 , 但是我卻有一些非常好的鴿子 , 我從不倚賴一羽或兩羽好鴿子。

首先鴿子必須超越我喜愛的距離的鴿子 , 他們必須是超過 200 公里的距離且飛 700 公里也沒問題的鴿子 , 再則他們必須符合我的喜好 , 他們不得太大 , 必須是好的結構及柔軟的羽質 , 同時我必須是喜歡這個鴿友 , 一些人飛的很好但我不喜歡他們 , 我不會要任何一羽他們的鴿子 , 這也是與信任度有關的 ; 每年我會引進一些鴿子 , 但我最大的問題是當我買進一些我認為比我好的鴿子的下代進來 , 但結果是令人失望的 , 但是如果讓我五年有一次成功的引進 , 他們融合我的血系就足夠讓我的系統保持在頂級的水準不敗了。

我的種鴿通常用一般的種鴿混合飼料 , 基本上選手鴿也是 , 在 80 年代中期我經常拜訪 Van Laer 凡拉荷.兄弟住在 Pulle , 我發現他們鴿子的狀況是那麼的好 , 我於是問露易斯 ( 他是四個兄弟中最好的 ) 他如何養的 , 他告訴我那是因為他們的種鴿飼料裏含有 50% 的玉米、 10% 的青碗豆、 9% 的塔斯馬尼亞 豌豆 , 其餘東西包含有比利時白高梁、白花籽、大麥 , 去殼燕麥、葵花子和小麥 , 於 1986 年起他也開始給予同樣的飼料 , 就此讓他成為安特衛普區賽鴿之王到現在 ; 賽鴿也是給予一樣的混合飼料 , 只有在一些特殊的比賽我會給予額外的去殼葵花子、花生粉及雀粒。

一年比一年少了 , 此時每個禮拜我給予混合土、礦石、維他礦物質及砂礫及一種蛋製品 , 當他們比賽歸返時會給予隆飛爾的兩種產品 Aphifarm 和 Mumm曼母 , 這兩種產品讓他們恢復很快速 , 偶而也給他們另一樣產品 Blitzform , 也同樣是隆飛爾公司的 ; 退毛期我也給一些天然的東西在每天喝的水中 , 三天給予蘋果醋 , 三天給予耐久能的綠色精。

過去有 , 那時我可以說是潔癖了 , 一天清理鴿舍兩次 , 甚至經常用刷子清理鴿舍 , 有一次我讀了一篇艾迪 . 夏拉肯的文章 , 說到一些不太喜愛乾淨的鴿舍就沒有 coli 的問題 , 所以我就停止了這麼勤奮清理的習慣 , 改用豆草舖在地板上 , 一年更換幾次 , 從此以後 細菌性腸炎的問題就不再出現在我的鴿舍了 , 如果偶而發現也是相當的輕微了。

我過去是做過 , 但不會再做了 , 因為這樣只有造成麻煩沒有任何好處 ; 我的美國朋友瑞克 . 馬迪斯 , 當他也在我這邊參賽時 , 他每天都做長距的訓練 , 在美國他的比賽攸關大額金錢每個人都是做長距訓練 ; 我不做長距訓練 , 當我們同天外訓大部分當我的 30 羽鴿子已回來了他還在等他的第一羽鴿 , 但當他不做長距訓練時他的鴿子反而表現就比較好了。

色子贏過絕大多的比賽 , 但他還是持續的尋找更新更大的挑戰 , 在未來他要挑戰長距賽 , 十年前他參與過也很成功；他動力的來源是對賽鴿的喜好 , 就如他自己說的 , � 做自己喜歡的工作 , 當有問題發生時就比較不會是很大的困擾了 � 有色子的強力動力 , 他將於長距賽事獲得再次的成功 , 那是可以預期

先前的主要鴿系起於 1980 年代早期 , 這些鴿子是來自 Ren e Michielsen葛蘭.米修森的一羽晚生鴿 , 他的名字叫 "De Wezel" 環號 (B81-6603197), 是一羽慕利們血統的公鴿 , 他日後成為 Van Elsacker 凡 . 艾薩克舍內一羽真正的冠軍種鴿 , 可以說所有他的兒子都飛出冠軍的成績 , 其中一羽兒子更是所有兒子中最特別的 , 它成為非常優秀的種鴿且可以說比他本身還更為優秀。當 "De Wezel" 與一羽 "Blauwke Stoces" 灰史托夕斯 (B78-6226371) 交配生出一羽環號 B84-6336723 名為 "Den 23 號 " 的公鴿 , 他可以說是 Van Elsacker 凡 . 艾薩克鴿舍賽鴿王國的一號種鴿 , 牠的下代有 6 羽獲安特衛普區鴿王冠軍 , 2 羽奧琳匹亞鴿及 1988 年 BDS 國家賽鴿王冠軍，當牠與 " Het Bourgeske"(B84-6336708) 母鴿同樣是慕利們血統交配育出許多優秀子孫； </