Dutch English Spanish Chinese
Welkom
Historie
Duiven
Nieuws
Resultaten
Reportages
Foto's
Kampioenschappen
Contact
Links

Laatste Nieuws
1 and 5 NPO Argenton afd. 3
(25-10-2016)

this summer two original pigeons from our loft won the very hard race fr...


23 first prizes 2016
(25-10-2016)

Here one list from the first prizes we have won in 2016

1/ 165...


again one National Ace
(21-10-2016)

 B15-6043016 " Sweet Sixteen " became 8' national ace...


National Championships
(24-10-2015)

Our super hen "Beyonce" placed herself amonst the best Belgium...


Schier onklopbaar op de halve fond!

In 1986 werd in de Union Antwerpen, door veel reporters ook wel de ''Hogeschool van de Duivensport" genoemd, een toen nog onbekende naam tot "Koning" gekroond. Serge van Elsacker (thans 46 jaar) werd de jongste duivensporter die deze prestigieuze titel in de Union, welke bekend staat als het sterkste spelverband ter wereld, ooit kende.
Van Elsacker, die in de sport wordt bijgestaan door echtgenote Kristen Jepsen, had zich enkele jaren voordien toegelegd op de halve fond en dat had hem allesbehalve windeieren gelegd. In eerste instantie dachten de grote namen nog dat Serge wellicht een eendagsvlieg zou zijn en ze maakten allerminst zorgen... Maar het lachen zou hen snel vergaan... Veel van de gevestigde namen verdwenen in de vergetelheid maar de kampioen uit Schilde blééf, en daarbij werden zijn prestaties alsmaar beter!
De laatste drie seizoenen won hij liefst 126 eerste prijzen en won hij tien provinciale vluchten, waarvan vier in 2004. Tijd voor een (hernieuwde) kennismaking met dit fenomeen.

GOUDEN AANKOOP
De opmars van onze hoofdpersoon begon begin jaren '80, na een gouden aankoop van een laat jong bij René Michielsen. Hij ging naar huis met "De Wezel" (B81-6603197), een Meulemansduif die zich ontpopte tot een superkweker. Bijna al zijn zonen waren eerste prijswinnaars maar één ervan was als kweker nog beter dan zijn broers en bloedeigen vader. Gekoppeld aan "Blauwke Stoces" (B78-6226371) gaf "De Wezel" in 1984 "Den 23" (B84-6336723), de absolute Nr. 1 stamvader van de Van Elsacker-kolonie. Onder zijn directe kinderen bevinden zich onder meer zes Asduiven in de Union Antwerpen, twee Olympiadeduiven en de 1e Nationale Asduif BDS in 1988. Vooral met "Het Bourgeske"(B84-6336708), eveneens een Meulemansduif, gaf "Den 23" uitmuntende nakweek.
Maar niet alleen "Den 23" was goud uit "De Wezel", ook "De Derby" was een schot in de roos. Hij won zelf onder meer 2e Provinciaal Orleans, 13e Nationaal Bourges 13.154 duiven, 26e Nationaal Bourges 10.163 duiven enzovoorts. Hij werd vader van "Montauban" die bewees dat het soort van Serge ook de grote fond aankan. Hij werd 1e Asduif grote fond in de Union Antwerpen!
Met de inbreng van duiven van Willy van Berendonck en plaatsgenoot William Geerts bleven de Meulemansduiven, naast de Stocesduiven van Maurits Bonte, een belangrijke rol spelen in de uitbouw van de kolonie.
Succesvol kruisingsmateriaal vond Van Elsacker vooral bij wijlen Jos Leuris uit het Nederlandse Ulicoten. Deze man had voornamelijk Klakduiven en maakte daarmee in Midden-Brabant geen vrienden. Zijn prestaties dreven de concurrentie tot wanhoop. Serge zou met zijn soort hetzelfde gaan doen in de Union Antwerpen...
Bij zijn noorderburen vond de kampioen uit Schilde nog meer succesvolle kruisingsproducten van Janssen-origine. Toen zijn vriend Rick Mardis uit Amerika een aantal duiven had gekocht bij kweekcentrum Simons uit Ransdaal kreeg hij van Jo Simons twee doffers van negen jaar gratis. Deze oudjes waren nog kleinkinderen van de beroemde "019" en Mardis gaf de duiven aan Serge omdat hij vreesde dat ze niet meer zouden bevruchten na een reis naar Amerika met daarbij ook nog een lange quarantaineperiode. Van Elsacker kweekte direct zijn "Lucky Lady" uit een van de twee Janssendoffers. Deze duivin eindigde bij de beste tien Asduiven van België en won drie eerste prijzen!
In 1993 werd "Castor" geboren. Zijn vader won de 1e Provinciaal Brive (713 km) en was gekoppeld aan een dochter van "Den 23". Castor werd 1e Asduif halve fond in de Union Antwerpen en werd een van de betere kwekers. Wellicht zijn beste zoon was "De Extra", winnaar van 7 eerste prijzen waaronder 1e Provinciaal en Interprovinciaal Vierzon. Maar ook "De Extra" bewees, evenals zijn familie, zijn waarde niet alleen in de lucht maar ook op het kweekhok. Zo werd hij onder andere vader van "Indiana Jones" (B99-6252266), 1e Asduif Union Antwerpen, 3e Nationale Asduif "De Reisduif" en 8e Nationale Asduif KBDB!
In 1995 bezocht Van Elsacker de totale verkoop van Alfons Nijs uit Arendonk. Hij ging naar huis met twee topduiven, te weten "De Jonge Witstaartstier" en "Geschifte Hofkens". Beide doffers werden gepaard aan dochters van de Olympiadeduif (dus wederom nazaten van "Den 23") en ze werden vader en grootvader van onder meer 1e Asduif Zuid Antwerps Verbond 1997, 2e Asduif Union Antwerpen Jaarlingen 1998, 3e Asduif Hoogstraten 2000, 1e Asduif Hoogstraten 2001, 4e Asduif Zuid Antwerps Verbond 1997, 1e Nationaal Bourges Zone, 2e Nationaal Bourges 11.689 duiven, 5e Asduif Union West 2003 en 1e Asduif Union West 2004.
Een andere topper is "De Geschifte" (NL97-6515179), hij won verschillende eerste prijzen en op een overvlucht van bijna 100 kilometer won hij de 3e Nationaal van een zware Bourges tegen 15.300 duiven! Ook als kweker is hij een klasse apart. Zeker vijftien eerste prijzen werden reeds door kinderen en kleinkinderen van hem gewonnen, ook de 4e Nationaal Bourges tegen 14.207 duiven van 2004 is een nazaat van hem.
"De Hermelijn" (NL98-6156071), opnieuw een kleinzoon van de legendarische B84-6336723, is een topper. Hij werd in 2001 8e Nationale Asduif Halve Fond KBDB en vader van onder meer de 1e Asduif Halve Fond Zuid Antwerps Verbond en 4e Asduif Halve Fond 2001 HaFo Hoogstraten.
Van Heinz Brune & zoon uit Duitsland bekwam hij wat Louis Deleus-duiven. Deze verstonden hun vak (kopvliegen!) bijzonder goed en daarom toog Serge zelf naar Boortmeerbeek om bij Deleus 20 rechtstreekse te kopen. Nazaten wonnen inmiddels 1e Provinciaal Chateauroux 2002 en 1e Provinciaal Chateauroux 2003 (7 minuten vooruit!).
Nu is het niet zo dat alle duiven die op het pad van de kampioen uit Schilde kwamen een schot in de roos bleken, integendeel. Hij kocht hele rondes uit de beste kwekers van de grootste namen maar ze brachten hem geen succes. Wat volgens Serge niet wil zeggen dat de duiven niet goed waren. Ze moeten ook bij de liefhebber en zijn systeem passen... Soms luk je met duiven waarvan je het niet verwacht, en andersom stellen sommige duiven van de grootste superkampioenen enorm teleur...

INTERVIEW
Van iemand als Serge moet je iets op kunnen steken. We legden hem enkele vragen voor.

Hoe worden jouw duiven gespeeld?
"Ik heb 26 jaar lang het klassieke weduwschap met enkel doffers gespeeld. Tot ik een kleine tien jaar geleden aan tafel zat met de Nederlandse tandarts Willem de Bruijn uit Reeuwijk. Hij heeft me overgehaald om net als hij het totale weduwschap te gaan beoefenen. Van deze keuze heb ik nog geen moment spijt gehad, je hebt dubbel rendement met evenveel duiven en bovendien houd je het duivinnenbestand op peil, een niet te verwaarlozen factor in een succesvolle duivenport. Mijn duivinnen wonen aan de achterkant van het hok in rennen die ik eventueel geheel kan afschermen met plexiglas. Ze worden binnengehaald aan de voorkant van het hok en worden dan via een gang naar hun verblijf gedreven."

Wanneer worden de vliegduiven gekoppeld, gescheiden en wanneer gaan ze op weduwschap?
"Rond 10 december wordt gekoppeld, zowel de kweek- als de vliegduiven. De vliegduivinnen verhuizen als de jongen gespeend kunnen worden naar de volière. Omstreeks 20 maart worden de duiven herkoppeld en na acht dagen broeden gaan ze op weduwschap. Op 1 oktober worden de duiven gescheiden. De doffers blijven tijdens de scheidingsperiode in het weduwaarshok, de duivinnen gaan naar het jonge-duivenhok."

Is het (totale) weduwschap bij jou anders dan bij anderen?
"Volgens mij niet. Bij goed weer start ik met opleren als de duiven voor de tweede maal zijn gekoppeld en op eieren zitten. Voor het inkorven mogen mijn duiven zo'n dertig tot veertig minuten samen doorbrengen en bij thuiskomst is dat tot 's avonds. Na enkele vluchten blijft zo'n vijftien procent van de duiven die ondermaats presteerden thuis. Mijn ervaring is dat je ze nooit meer op de rails krijgt... Het zijn deze duiven die dan dienst gaan doen als ''partner''. Komt bijvoorbeeld een doffer vroeger thuis dan zijn duivin dan kan krijgt hij een tijdelijke partner. Volgens mij heeft weduwschap weinig te maken met een vaste partner, de gehechtheid aan een eigen territorium is veel belangrijker, evenals kwaliteit en gezondheid."

Gaat het dan enkel om die superduif?
"Ik heb het woord superduif niet genoemd, die zijn er zo verschrikkelijk weinig en verreweg de meeste duivensporters hebben er nooit ook maar één gehad. Ik ook niet, maar wel altijd hele goede. Meerdere zelfs, ik ben nooit van één of twee duifjes afhankelijk geweest!"

Waar let je op als je op zoek gaat naar versterking?
"Ten eerste moeten de duiven geschikt zijn voor de afstand die ik wens te spelen. Ze moeten er staan vanaf zo'n 200 kilometer en ook een vlucht van 700 kilometer moeten ze zonder problemen af kunnen werken. Verder moeten de duiven me aanstaan. Ze moeten niet te groot zijn, goed gebouwd en zacht van pluim. Ook de liefhebber moet me liggen. Iemand kan nog zo goed vliegen, als het niet klikt dan hoef ik er geen duiven van. Het is ook een vertrouwenskwestie...
Ik haal jaarlijks nieuwe duiven bij. Maar weet je wat mijn grote probleem is? Ik denk vaak dat anderen betere duiven hebben dan ik. Als ik dan bij zo'n superkampioen een hele ronde jongen ga halen blijkt een jaar later vaak het tegendeel... Maar als ik eens in de vijf jaar slaag dan is dat voldoende om mijn huidige stam op peil te houden."

Hoe ziet jouw voersysteem eruit?
"Mijn kweekduiven krijgen gewoon ''kweekmengeling" maar de vliegduiven krijgen praktisch altijd dezelfde mengeling. Toen ik halverwege de jaren '80 regelmatig bij gebroeders van Laer uit Pulle kwam viel het me op dat die duiven er altijd zo goed op stonden. Ik vroeg Louis, de "melker" van de vier broers, hoe dit mogelijk was. Hij zei me dat dit kwam door hun voedermengeling die uit zowat 50 % mais, 10 % groene erwten, 9 % Tasmaanse erwten en de rest dari, cardi, gerst, gepelde haver, zonnebloempitten en tarwe bestaat. Ze gaven deze mengeling al ruim 30 jaar. Ik ben deze mengeling in 1986 ook aan mijn vliegers gaan geven en werd direct ''Koning" van Union Antwerpen. Natuurlijk ben ik er niet meer vanaf gestapt... Ik geef de vliegers zowat altijd deze mengeling, enkel voor een zware vlucht voer ik ze op met extra gepelde zonnebloempitten, gemalen pinda's en snoepzaad."

Wat krijgen de duiven aan bijproducten?
"Elk jaar minder. Momenteel geef ik ze wekelijks eenmaal een mengsel van grit, piksteen, vitamineral, scherpe maagkiezel en eivoer. Op de dag van thuiskomst krijgen ze Aphifarm van en Mumm van Rhonfried, dit zorgt voor een snel herstel. Af en toe geef ik ze Blitzform van dezelfde firma. Tijdens de rui geef ik wel dagelijks een natuurproduct in het drinkwater, afwisselend drie dagen appelazijn en drie dagen Naturaline van Natural."

Heb jij ook veel last van coli bij de jonge garde?
"Vroeger wel. Destijds was ik een echte hygiënefreak en krabde de hokken tweemaal daags schoon. Ook ging er regelmatig met een schrobber met javel doorheen. Nadat ik een artikel van Ad Schaerlaeckens las waarin hij vertelde dat mensen die minder hygiënisch waren veel minder vaak last hadden van coli besloot ik te stoppen met deze waanzin. Ik voorzag alle hokken van bonenstro dat ik enkele keren per jaar ververs. Sindsdien heb ik nog maar weinig last van coli, en als ik het krijg dan is het in veel mindere mate."

Wordt er tijdens het seizoen met de jonge of oude duiven gereden?
"Dat heb ik gedaan maar ik doe het nooit meer, het is allemaal moeite om niks! Toen mijn Amerikaanse vriend Rick Mardis op mijn erf ook met duiven speelde reed hij elke dag met zijn duiven. In zijn land - waar nog veel geld te winnen valt - deed iedereen dat. Ik reed niet met mijn duiven en had vaak al dertig duiven thuis toen Mardis de eerste nog moest krijgen. Toen hij stopte met rijden begonnen zijn duiven ook te presteren."

SLOT
Serge heeft in de duivensport zowat alles gewonnen wat er te winnen valt. Toch blijft hij telkens op zoek naar nieuwe uitdagingen. Voor de komende jaren wil hij opnieuw fond gaan spelen, iets wat hij een kleine tien jaar geleden ook al deed, en niet zonder succes...
Zijn drijfveer is de passie voor de duivensport, of zoals hij het zelf zegt: ''Ik doe het graag en dan alle moeite makkelijk op te brengen". Met zijn inzet zal Serge ook op de lange afstand weer gaan slagen, dat is zeker!

Tekst en fotografie: Falco Ebben